ОЦЕНКА РИСКА КРОВОТЕЧЕНИЙ У ПAЦИЕНТОВ С ФИБРИЛЛЯЦИЕЙ ПРЕДСЕРДИЙ И ХРОНИЧЕСКОЙ БОЛЕЗНЬЮ ПОЧЕК НA ФОНЕ AНТИКОAГУЛЯНТНОЙ ТЕРAПИИ
DOI:
https://doi.org/10.2222/0wgz1093Аннотация
РЕЗЮМЕ
ОЦЕНКА РИСКА КРОВОТЕЧЕНИЙ У ПAЦИЕНТОВ С ФИБРИЛЛЯЦИЕЙ ПРЕДСЕРДИЙ И ХРОНИЧЕСКОЙ БОЛЕЗНЬЮ ПОЧЕК НA ФОНЕ AНТИКОAГУЛЯНТНОЙ ТЕРAПИИ
Игамбердиева Р.Ш.
Цель. Целью исследования является раннее прогнозирование риска геморрагических осложнений у пациентов с фибрилляцией предсердий и хронической болезнью почек.
Материалы и методы. В исследовании участвовали 64 пациентов с фибрилляцией предсердий и ХБП III стадии, которые были разделены на 2 подгруппы в зависимости от антикоагулянтной терапии (варфарин или ривароксабан). Подбор доз антикоагулянтной терапии проводилось индивидуально. С помощью шкалы HAS-BLED мы оценивали риск, а события по шкале ISTH.
Результаты. Конечной точкой исследования были геморрагические осложнения. Всего в исследовании было зафиксировано 15 (13,8%) геморрагических событий, из них 11 (73,3%) событий наблюдались у пациентов с ХБП 3 стадии и ФП. Среди пациентов с ХБП терапию варфарином получали 8 пациентов (72,7%), а терапию ривароксабаном принимали 3 пациента (27,3%, р<0,05). Значимое превосходство в плане безопасности получила группа пациентов, получающих антикоагулянтную терапию (АКТ) ривароксабаном. У пациентов находящихся на данном виде АКТ не наблюдались клинически значимые небольшие кровотечения, которые требовали госпитализацию пациентов, по сравнению с группой варфарина (6,9%, р<0,001). По частоте малых кровотечений обе группы также достоверно различались (8,6% (ривароксабан) против 20,7% (варфарин), ОР-2,41 (ДИ 95% 0,66-8,82), р<0,001). В ходе исследования была обнаружена, что частота геморрагических событий обратно пропорциональна к уменьшению показателей СКФ.
Выводы. Геморрагические события статистически значимо превалировали у пациентов получающих варфарин при комбинации ФП и ХБП 27,6% по сравнению с пациентами принимавших ривароксабан 8,6% (ОР-3,22 (ДИ 95% 0,94-11,04)). Ривароксабан продемонстрировал свою высокую эффективность и безопасность в отношении геморрагических событий в группе пациентов с ФП и ХБП (р<0,001).
Ключевые слова: фибрилляция предсердий, хроническая болезнь почек, геморрагические осложнения, антикоагулянтная терапия
SUMMARY
ASSESSING THE RISK OF BLEEDING IN PATIENTS WITH ATRIAL FIBRILLATION AND CHRONIC KIDNEY DISEASE ON ANTICOAGULANT THERAPY
Igamberdieva R.Sh.
Tashkent State Medical University, Tashkent, Uzbekistan.
Objective. The aim of the study is to early predict the risk of hemorrhagic complications in patients with atrial fibrillation and chronic kidney disease.
Materials and Methods. The study included 64 patients with atrial fibrillation and stage III CKD, divided into two subgroups based on anticoagulant therapy (warfarin or rivaroxaban). Anticoagulant therapy doses were adjusted individually. We assessed risk using the HAS-BLED score, and events were assessed using the ISTH score.
Results. The study endpoint was hemorrhagic complications. A total of 15 (13.8%) hemorrhagic events were recorded, of which 11 (73.3%) occurred in patients with stage 3 CKD and AF. Among patients with CKD, 8 patients (72.7%) received warfarin therapy, while 3 patients (27.3%, p<0.05) received rivaroxaban therapy. The group of patients receiving anticoagulant therapy (ACT) with rivaroxaban demonstrated a significant safety advantage. No clinically significant minor bleeding requiring hospitalization was observed in patients receiving this type of ACT compared to the warfarin group (6.9%, p < 0.001). The two groups also significantly differed in the frequency of minor bleeding (8.6% (rivaroxaban) versus 20.7% (warfarin), HR -2.41 (95% CI 0.66-8.82), p<0.001). The study found that the frequency of hemorrhagic events is inversely proportional to the decrease in SCF.
Conclusions. Hemorrhagic events were statistically significantly more common in patients receiving warfarin with a combination of AF and CKD (27.6%) compared to 8.6% in patients receiving rivaroxaban (HR 3.22 (95% CI 0.94-11.04)). Rivaroxaban demonstrated high efficacy and safety against hemorrhagic events in the group of patients with AF and CKD (p<0.001).
Keywords: atrial fibrillation, chronic kidney disease, hemorrhagic complications, anticoagulant therapy
XULOSA
ANTIKOAGULYANT TERAPIYA DAVOMIDA BO‘LMACHALAR FIBRILLYATSIYASI VA SURUNKALI BUYRAK KASALLIGI BILAN OG‘RIGAN BEMORLARDA QON KETISH XAVFINI BAHOLASH
Igamberdiyeva R.Sh.
Toshkent Davlat Tibbiyot Universiteti, Toshkent, O'zbekiston.
Maqsad. Tadqiqotning maqsadi bo‘lmachalar fibrillyatsiyasi va surunkali buyrak kasalligi bo‘lgan bemorlarda gemorragik asoratlar xavfini erta prognozlashdan iborat.
Materiallar va usullar. Tadqiqotda bo‘lmachalar fibrillyatsiyasi va SBK III bosqichi bilan og‘rigan 64 nafar bemor ishtirok etdi, ular antikoagulyant terapiya (varfarin yoki rivaroksaban) ga qarab 2 kichik guruhga bo‘lingan. Antikoagulyant terapiya dozalarini tanlash individual ravishda amalga oshirildi. HAS-BLED shkalasi yordamida biz xavfni, hodisalarni esa ISTH shkalasi bo‘yicha baholadik.
Natijalar. Tadqiqotning yakuniy nuqtasi gemorragik asoratlar edi. Tadqiqotda jami 15 (13,8%) ta gemorragik hodisa qayd etilgan, ulardan 11 (73,3%) holat SBK 3 bosqichi va BF bilan og‘rigan bemorlarda kuzatilgan. SBK bilan og‘rigan bemorlar orasida varfarin bilan davolanganlar 8 nafar (72,7%), rivaroksaban bilan davolanganlar 3 nafar (27,3%, r<0,05). Rivaroksaban bilan antikoagulyant terapiya (AKT) olgan bemorlar guruhi xavfsizlik nuqtayi nazaridan sezilarli ustunlikka ega bo‘ldi. AKTning ushbu turida bo‘lgan bemorlarda varfarin guruhiga nisbatan bemorlarni kasalxonaga yotqizishni talab qiladigan klinik jihatdan ahamiyatli kichik qon ketishlar kuzatilmadi (6,9%, p<0,001). Kichik qon ketish chastotasi bo‘yicha ham ikkala guruh ham sezilarli darajada farq qildi (8,6% (rivaroksaban) 20,7% (varfarin), OR-2,41 (II 95% 0,66-8,82), p<0,001). Tadqiqot davomida gemorragik hodisalar chastotasi KFT ko‘rsatkichlarining pasayishiga teskari proporsional ekanligi aniqlandi.
Xulosalar. Gemorragik hodisalar BF va SBK kombinatsiyasida varfarin qabul qilgan bemorlarda 27,6% ni, rivaroksaban qabul qilgan bemorlarga nisbatan 8,6% (OR-3,22 (II 95% 0,94-11,04)) statistik jihatdan sezilarli darajada ustunlik qildi. Rivaroksaban BF va SBK bo‘lgan bemorlar guruhida gemorragik hodisalarga nisbatan o‘zining yuqori samaradorligi va xavfsizligini ko‘rsatdi (p<0,001).
Kalit so’zlar: bo‘lmachalar fibrillyatsiyasi, surunkali buyrak kasalligi, gemorragik asoratlar, antikoagulyant terapiya